کسب عنوان پوستر برتر بیستوهفتمین کنگره ملی و سیزدهمین کنگره سالیانه بین المللی پژوهش و فناوری دانشجویان علوم پزشکی کشور توسط امیر حسین جلیلوند
امیرحسین جلیلوند از تیم دانشگاه علوم پزشکی تهران در بیستوهفتمین کنگره ملی و سیزدهمین کنگره سالیانه بین المللی پژوهش و فناوری دانشجویان علوم پزشکی کشور موفق به کسب عنوان پوستر برتر شد.
به گزارش روابط عمومی دانشگاه علوم پزشکی تهران، مرکز پژوهش های علمی دانشجویان، تیم دانشگاه علوم پزشکی تهران به سرپرستی مرکز پژوهش های علمی و فناوری دانشجویان در بیستوهفتمین کنگره ملی و سیزدهمین کنگره سالیانه بین المللی پژوهش و فناوری دانشجویان علوم پزشکی کشور که در تاریخ 18 تا 20 شهریور ما در دانشگاه علوم پزشکی کرمان برگزار شد، حضور یافتند.
دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی تهران با حضور در این رویداد علمی، در بخشهای مختلف از جمله ارائه پوستر، سخنرانی، بخش استارتاپ، داوری حضوری، پوستر فناورانه و همچنین بخش هنری به ارائه دستاوردهای پژوهشی، علمی و فناورانه خود پرداختند و سه تن از اعضای تیم موفق به کسب مقام برتر شدند.
حسن اسدی گندمانی، عنوان پژوهشگر برتر را از آن خود کرد، امیرحسین مشیری زاده و امیرحسین جلیلوند نیز عنوان مقام پوستر برتر را از آن خود کردند که در این گفت و گو با امیرحسین جلیلوند، دانشجوی کارشناسی ارشد رشته ی پرستاری داخلی جراحی که موفق به کسب عنوان برتر شد بیشتر آشنا می شویم.
ابتدا از خودتان بگویید؛ چه شد که وارد مسیر پژوهش و فعالیتهای علمی شدید و این مسیر را در دانشگاه علوم پزشکی تهران دنبال کردید؟
راستش شاید بیشتر حس کنجکاوی در کشف ناشناختهها بود که از پیش در وجود خودم داشتم و پژوهش در دانشگاه راهی بود برای حرکت به سمت این علاقهمندی.
پژوهشی که با آن موفق به کسب عنوان «پوستر برتر» شدید، درباره چه موضوعی بود و چه مسئلهای باعث شد این موضوع را برای پژوهش انتخاب کنید؟
پژوهش بنده دربارهی بررسی نگرش تبعیض آمیز دانشجویان پرستاری نسبت به سالمندان بود. می شود گفت که با توجه به تغییر نسل در سال های اخیر و تغییرات اجتماعی مرتبط با گسترش شکاف بین نسلی و تاثیرات متعاقب اون بر عملکرد بالینی افراد، بنده دست به انتخاب چنین موضوعی زدم.
به نظر خودتان مهمترین وجه تمایز این پژوهش چه بود که توانست نظر داوران بیستوهفتمین کنگره ملی و سیزدهمین کنگره سالیانه بینالمللی را جلب کند؟
فکر میکنم با توجه به اهمیت رشد جمعیت سالمند در جهان و بالاخص در کشور عزیزمان، این پژوهش یکی از کارهایی بود که به علت نیاز جامعه به آن توجه ویژه تری شد.
در مسیر انجام این پژوهش با چه چالشها یا موانعی روبهرو شدید و چگونه توانستید آنها را پشت سر بگذارید؟
مسیر انجام این پژوهش برای من سراسر لذت بود و چون با علاقه قلبی این پروژه را انجام دادم، موانع قابل توجهی در نظرم جلوه نکردند.
فرآیند آمادهسازی و ارائه پوستر در یک کنگره بینالمللی برای شما چگونه بود؟ آیا در زمان ارائه با پرسش یا چالشی از سوی داوران مواجه شدید؟
شاید چیزی که امسال متفاوت بود و برای اکثریت داوطلبان چالش برانگیز بود تغییر چک لیست های داوری و تاکید بیشتر داوران بر مسائل آماری پروژه ها بود.
لحظهای که متوجه شدید عنوان «پوستر برتر» را به دست آوردهاید، چه احساسی داشتید و اولین کسی که این موفقیت را با او در میان گذاشتید چه کسی بود؟
احساس رضایتمندی. منطقا اولین افراد، دوستان همراهم در کنگره بودند که همراه بنده از دانشگاه خودمان سفر کرده بودند.
در این موفقیت، نقش استادان، اعضای تیم پژوهشی و همکارانتان را چقدر پررنگ میدانید و چه چیزی از همکاری با آنها یاد گرفتید؟
قطعا موفقیت هر پروژه ای مدیون تمامی اعضای آن پژوهش است. این کار هم از این مسئله مستثنی نیست. بنابراین از استاد عزیزم سرکار خانم دکتر مطوری پور و باقی همکارانم از همینجا تشکر میکنم.
به دانشجویان علوم پزشکی که علاقهمند به ورود به حوزه پژوهش هستند اما هنوز تجربهای ندارند، چه توصیهای دارید؟ از کجا باید شروع کنند؟
پیشنهاد بنده به دوستان علاقهمندم، تلاش حداکثری جهت یادگیری در این مسیر است و البته، الگوگیری از رول مدل های موفق مسیر پژوهشی مدنظرشان.
فکر میکنید پژوهشهای دانشجویی در حوزه علوم پزشکی تا چه اندازه میتوانند از فضای دانشگاه فراتر بروند و به حل مسائل واقعی نظام سلامت کمک کنند؟
راستش من فکر میکنم با وجود پتانسیل های گسترده پژوهش های دانشجویی در حل مسائل واقعی نظام درمان، هنوز پیشروی رضایتبخشی در این گستره نداشته ایم و نیاز است تا مسئولین دانشگاهی و سازمانی به طور جدی تری از این افراد تلاشگر و خلاق جهت حل مسائل واقعی دعوت به عمل بیاورند.
پس از این موفقیت، چه اهداف و برنامههایی برای ادامه مسیر علمی و پژوهشی خود دارید؟ آیا پروژه یا ایدهای هست که در آینده بخواهید آن را دنبال کنید؟
در حال حاضر، پروژه ی خاصی در آینده مدنظر ندارم اما خیلی مشتاق هستم تا پژوهش های سالمندی را در آینده نیز ادامه بدهم.
ارسال نظر