کسب عنوان پوستر برتر بیست‌وهفتمین کنگره ملی و سیزدهمین کنگره سالیانه بین المللی پژوهش و فناوری دانشجویان علوم پزشکی کشور توسط امیر حسین مشیری زاده
امیرحسین مشیری زاده از تیم دانشگاه علوم پزشکی تهران در بیست‌وهفتمین کنگره ملی و سیزدهمین کنگره سالیانه بین المللی پژوهش و فناوری دانشجویان علوم پزشکی کشور موفق به کسب عنوان پوستر برتر شد.
به گزارش روابط عمومی دانشگاه علوم پزشکی تهران، مرکز پژوهش های علمی دانشجویان، تیم دانشگاه علوم پزشکی تهران به سرپرستی مرکز پژوهش های علمی و فناوری دانشجویان در بیست‌وهفتمین کنگره ملی و سیزدهمین کنگره سالیانه بین المللی پژوهش و فناوری دانشجویان علوم پزشکی کشور که در تاریخ 18 تا 20 شهریور ما در دانشگاه علوم پزشکی کرمان برگزار شد، حضور یافتند.
دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی تهران با حضور در این رویداد علمی، در بخش‌های مختلف از جمله ارائه پوستر، سخنرانی، بخش استارتاپ، داوری حضوری، پوستر فناورانه و همچنین بخش هنری به ارائه دستاوردهای پژوهشی، علمی و فناورانه خود پرداختند و سه تن از اعضای تیم موفق به کسب مقام برتر شدند.
حسن اسدی گندمانی، عنوان پژوهشگر برتر را از آن خود کرد، امیرحسین مشیری زاده و امیرحسین جلیلوند نیز عنوان مقام پوستر برتر را از آن خود کردند که در این گفت و گو با امیرحسین مشیری زاده، دانشجوی کارشناسی ارشد فناوری اطلاعات سلامت که موفق به کسب عنوان برتر شد بیشتر آشنا می شویم.
ابتدا از خودتان بگویید؛ چه شد که وارد مسیر پژوهش و فعالیت‌های علمی شدید و این مسیر را در دانشگاه علوم پزشکی تهران دنبال کردید؟
سلام عرض میکنم خدمت شما و همه دوستان گرامی بنده امیرحسین مشیری زاده، دانشجوی کارشناسی ارشد فناوری اطلاعات سلامت از دانشکده پیراپزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران هستم، واقعیت من از ابتدای زمانی که در کارشناسی ارشد رشته خودم در دانشگاه علوم پزشکی تهران پذیرفته شدم، شروع به یادگیری زبان برنامه نویسی جاوا زیر نظر یک مدرس کردم و همچنان دارم به یادگیریم در این مسیر ادامه میدم و هدفم از انجام اینکار این بود که بتوانم در گذر زمان دانش و مهارت لازم رو در طراحی بخشی از اپلیکیشن های موبایل با هدف ارائه توصیه های خودمراقبتی و یا خودمدیریتی بیماران مبتلا به بیماری های مزمن و سایر بیماری ها رو کسب کنم و این باعث شد که به همین حیطه خودم در گذر زمان علاقمند بشم و در کنار این تصمیم گرفتم که اگر کار پژوهشی ای را بخواهم با اساتید و یا سایر افراد انجام بدهم، بیشتر در همین حیطه باشد که بتوانم در گذر زمان به صورت کاربردی از این مهارتی که یاد میگیرم هم تا حدودی استفاده کنم .
۲ - پژوهشی که با آن موفق به کسب عنوان «پوستر برتر» شدید، درباره چه موضوعی بود و چه مسئله‌ای باعث شد این موضوع را برای پژوهش انتخاب کنید؟
پژوهشی که اعضای تیم ما انجام دادند در رابطه با طراحی یک اپلیکیشن موبایل مبتنی بر بازی جدی با هدف خودمدیریتی در بیماران مبتلا به دیابت ملیتوس بود که اگر به صورت خلاصه بخواهم به دلیل انجام این پژوهش اشاره کنم، میتوانم بگویم که ما متاسفانه در بیماران دیابتی شاهد هستیم که اونها به صورت منظم پیگیر روند درمانی خودشان نیستند و در واقع به صورت منظم به دستورالعمل های خودمراقبتی مرتبط با روند درمانیشان مثل پایش و ثبت منظم قند خون، پایبندی به رژیم غذایی درست و ... عمل نمیکنند و انگیزه این بیماران در پایبندی به این دستور العمل ها کاهش پیدا کرده، که این میتواند در بلند مدت به سطح سلامت آنها آسیب بزند و یا حتی باعث کاهش کیفیت زندگی آنها هم بشود. در این مطالعه سعی بر این شد که در کنار طراحی یکسری از ماژول های خودمراقبتی، برای بیماران، از عناصر بازی جدی مثل دریافت بازخورد از بیماران در ازای اینکه مثلا امروز بیمار به کدام یک از توصیه های خودمراقبتیش عمل کرده و یا ارائه پاداش به بیمار در ازای اینکه بیمار هر کدام از این توصیه ها را به صورت کامل انجام داده، استفاده کردیم. استفاده از این عناصر به صورت داستان محور باعث میشه که بیمار در گذر زمان انگیزه لازم را برای پایبندی به خودمدیریتی بیماریش بدست بیاورد و آن را حفظ کند و هم اینکه بهتر در جریان پیگیری روند درمانیش قرار بگیرد.
۳ - به نظر خودتان مهم‌ترین وجه تمایز این پژوهش چه بود که توانست نظر داوران بیست‌وهفتمین کنگره ملی و سیزدهمین کنگره سالیانه بین‌المللی را جلب کند؟
به نظر من استفاده از عناصر بازی جدی مثل دریافت بازخورد از کاربر، ارائه پاداش و یا امتیاز به کاربر در ازای تکمیل هر فعالیت خودمراقبتی به صورت سناریو و یا داستان محور، باعث شد که داورها هم متوجه این موضوع بشوند که این اپلیکیشن صرفا از یکسری از ماژول ها تشکیل نشده که فقط یکسری از اطلاعات آموزشی رو به بیمار ارائه بده و با ایجاد یک محیط تعاملی، به بیمار کمک میکنه که انگیزه لازم رو در پیگیری روند درمانیش کسب کند و آن را حفظ بکند.
۴ - در مسیر انجام این پژوهش با چه چالش‌ها یا موانعی روبه‌رو شدید و چگونه توانستید آنها را پشت سر بگذارید؟
یکی از مهم ترین چالش هایی که ما در مسیر انجام پژوهش مواجه شدیم، این بود که متاسفانه تعداد بسیار محدودی از بیماران و متخصصین غدد در انجام این پژوهش با ما در ارزیابی کاربرد پذیری و اثر بخشی استفاده از این اپلیکیشن همکاری داشتند. اما با وجود این تعداد محدود از شرکت کنندگان، ما مطالعمان را انجام دادیم و به طبع، اگر افراد بیشتری در مطالعه ما مشارکت داشتند، نتایج حاصل از مطالعاتمان جامع تر و دقیق تر بود و بهتر میتوانستیم با مزایا و چالش های استفاده از فناوری بازی جدی در اپلیکیشن موبایل مورد نظرمان آشنا بشیم.
۵- فرآیند آماده‌سازی و ارائه پوستر در یک کنگره بین‌المللی برای شما چگونه بود؟ آیا در زمان ارائه با پرسش یا چالشی از سوی داوران مواجه شدید؟
من زمانی که میخواستم خودم را برای ارائه پوستر آماده کنم، بیشتر در این تمرکز کرده بودم که روال جریان کار انجام در این مطالعه را بهتر متوجه بشوم و به صو ت مفهومی درک کنم، در این بین، حتی از دوستانی که در این مطالعه ما مشارکت داشتند هم سوالاتم را میپرسیدم تا بهتر روند کار را درک کنم تا بتوانم به زبان شیوا و قابل فهم هر آن چیزی را که خودم فهمیدم را به خود داوران توضیح بدهم. بله از بین داوران گرامی، فردی بودند که سوالات آماری را از من پرسیدند و خ من تا انجایی که توانستم به سوالاتشان پاسخ دادم، اما انجا متوجه شدم که جا داشت که بیشتر در رابطه با نحوه انجام محاسبات آماری اطلاعات کسب میکردم و آگاهیم را در این زمینه بالاتر میبردم تا با تسلط بیشتری به این سوالات هم پاسخ میدادم.
۶ - لحظه‌ای که متوجه شدید عنوان «پوستر برتر» را به دست آورده‌اید، چه احساسی داشتید و اولین کسی که این موفقیت را با او در میان گذاشتید چه کسی بود؟
حس عجیب و جالبی بهم دست داد، از این بابت خوشحال بودم که توانسته بودم به شکل مناسبی مطالعه ای را که اعضای تیم ما انجام داده بودند را به شکل درست به داوران توضیح بدهم و خب یک انگیزه لازم را هم در من ایجاد کرد که از این به بعد اگر بخواهم در مطالعه دیگری هم مشارکت کنم، باید با دقت و حوصله بیشتری آن کار را انجام دهم و موارد زیادی هست که باید همچنان یاد بگیرم. اولین کسی که این موفقیت را با ایشان در میان گذاشتم، مادرم بود که همیشه من را به انجام کار های تیمی تشویق می کرد و تاکید داشت که به دنبال کسب تجربه در مسیر تحصیلیم و دنبال یادگیری تجربیات جدید باشم تا اینکه صرفا فقط درس بخوانم و واحد های درسی را پاس کنم.
۷ - در این موفقیت، نقش استادان، اعضای تیم پژوهشی و همکارانتان را چقدر پررنگ می‌دانید و چه چیزی از همکاری با آنها یاد گرفتید؟
جادارد که از اساتید خودم که در پیدا کردن حیطه مورد علاقم در انجام پژوهش بهم کمک کردند، تشکر کنم و همچنین از اعضای تیم پژوهشی مان که بهم این فرصت را دادند تا من هم نقش خودم را در انجام این مطالعه ایفا بکنم، یکی از مهم ترین نکاتی که از اساتیدم و از یکی از دوستان در تیم یاد گرفتم این بود که برای انجام دادن یک مطالعه به شکل درست، لازم نیست که عجله کرد و حتما باید همزمان چندین مطالعه رو با هم انجام داد و جلو پیش برد تا بتوا ن مهارت و دانش خودش را افزایش داد، مهم این هست که آهسته و پیوسته در مسیر حرکت کرد و از کارهای هر چند کوچک هم درس گرفت و به انجام کار در مسیر متعهد بود.
۸ - به دانشجویان علوم پزشکی که علاقه‌مند به ورود به حوزه پژوهش هستند اما هنوز تجربه‌ای ندارند، چه توصیه‌ای دارید؟ از کجا باید شروع کنند؟
ببینید، موارد بسیار زیادی در این مسیر وجود دارند که باید یاد بگیرم و همچنان باید به کسب تجربه در این مسیر ادامه بدهم، اما بنا به تجربیاتی که تا به الان یاد گرفتم، بخواهم به دوستان پیشنهاد بدهم، میتوانم بگویم که برای انجام یک مطالعه، لزوما لازم نیست که حتما تعداد بسیار زیادی از مطالعه را همزمان با هم انجام دهید و جلو پیش ببرید، آن هم با این هدف که فقط برای خودتان رزومه ای جمع کرده باشید. انجام و به پایان رساندن یک مطالعه کار زمان بری است و باید صبور بود، شما اگر برای خودتان برنامه ریزی کنید که یک و یا ماکزیمم ۲ و یا تعداد محدودی از مطالعه را در یک بازه زمانی مشخص انجام دهید، این باعث می شود هم در گذر زمان موارد جدیدی را یاد بگیرید و هم اینکه دانش لازم را در اون حیطه بدست خواهید آورد و این خیلی بهتر از این است که چندین مطالعه را همزمان با هم‌جلو برد و هیچی یاد نگرفت و اینکه انجام مطالعات به صورت تیمی هم به آدم کمک میکند که حس مسئولیت پذیری را در خودش تقویت کند. همیشه سعی کنین از قدم های کوچک شروع کنید و درست آن قدم ها را بردارید و از افراد با تجربه در تیم پژوهشی تان کمک بگیریدکه ایرادات کار در هنگام انجام کار را به شما بگویند تا اصلاحشان کنید، اینها همگی باعث میشوند که حس کنید در گذر زمان آرام آرام به کارتان مسلط تر خواهید شد.
۹ - فکر می‌کنید پژوهش‌های دانشجویی در حوزه علوم پزشکی تا چه اندازه می‌توانند از فضای دانشگاه فراتر بروند و به حل مسائل واقعی نظام سلامت کمک کنند؟
به نظر من اگر ارتباط بین دانشگاه و صنعت صورت بگیرد و هر فردی بتواند نتایج حاصل از مطالعاتش را هر چند کوچک هم باشد، واقعا در صنعت پیاده سازی کند و نتایجش را ببیند و ارزیابی کند، خیلی ارزشمندتر از نوشتن صرفا یک مقاله و یادگیری مطالب به صورت تئوری است، به نظرم این مهم ترین خلا ای هست که در دانشگاه ها وجود دارد.
۱۰ - پس از این موفقیت، چه اهداف و برنامه‌هایی برای ادامه مسیر علمی و پژوهشی خود دارید؟ آیا پروژه یا ایده‌ای هست که در آینده بخواهید آن را دنبال کنید؟
فعلا که ایده کاملی در ذهنم ندارم که بتوانم پیاده سازیش کنم اما حتما به یادگیری برنامه نویسیم در حیطه طراحی اپلیکیشن های موبایل، مخصوصا استفاده از عناصر بازی جدی در آن ادامه خواهم داد و سعی خواهم کرد که مطالعاتم را در این حیطه دنبال کنم و گسترش بدهم و ارتباطاتم را هم با افراد خبره در این حیطه گسترش بدهم و امیدوارم در نهایت بتوانم مسیر دلخواه و درست خودم در زندگیم را پیدا بکنم.
ارسال نظر